Wystąpienie: Maria Kurowska

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Miej serce i patrzaj w serce.

(Głos z sali: Mickiewicz.)

Takie słowa tutaj padły. Co za wybiórcza wrażliwość. Nie słyszałam głosu pani poseł, gdy został zabity mały Felek zastrzykiem prosto w serce.

(Poseł Renata Rak: O, następna.)

Wicemarszałek Dorota Niedziela:

Pani poseł, zwracam pani uwagę, by pani mówiła do rzeczy.

Poseł Maria Kurowska:

O takim cierpieniu nie mówimy, ale epatujemy cierpieniami zwierząt, podczas gdy techniki zabijania zwierząt są udoskonalone i zwierzęta nie cierpią w trakcie usypiania.

(Głos z sali: Umierają z radości.)

(Głos z sali: No nie...)

Drodzy państwo, wy nawet nie wiecie o czym mówicie. Wy mówicie tutaj o jakimś obdzieraniu żywych zwierząt ze skóry.

(Głos z sali: Tak to wygląda.)

Czy wyście pogłupieli? Przecież zwierzę jest po prostu usypiane czy w inny sposób traci życie i wtedy dopiero obdziera się je ze skóry.

(Głos z sali: I idzie do nieba.)

O czym wy opowiadacie? A poza tym dlaczego chcecie tutaj kolejną ustawą ustawiać życie ludziom, którzy mieszkają na wsi? (Dzwonek)

(Poseł Renata Rak: Bo jest coś takiego jak empatia.)

Czy my wam wchodzimy i mówimy, jakie warunki mają mieć np. psy w mieście? Dlatego też nie mówcie o dobrostanie zwierząt, bo o ten dobrostan dbają rolnicy, ale zastanówcie się nad tym, jaką krzywdę robicie wsi. Dziękuję.