Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Panie Marszałku! Wysoka Izbo! 5 października przypada Światowy Dzień Nauczyciela. Z tej mównicy chcę powiedzieć koleżankom i kolegom nauczycielom: jestem dumny, że jestem jednym z was. Jestem dumny z nas.

Wybór zawodu nauczyciela wymaga odwagi. To jedna z najbardziej odpowiedzialnych decyzji zawodowych. Nasze słowa, sposób traktowania ucznia, cierpliwość i zaufanie mogą zostać z nim na całe życie. Wiemy, jaką radość daje zwykłe: "Już rozumiem!". Jak wiele znaczy pierwszy samodzielny sukces, opanowany fach, zdany egzamin. Jak porusza wiadomość od dawnego ucznia: "Pamiętam nasze lekcje". Za tymi chwilami stoją wiedza, przygotowanie, rozmowy i codzienna praca. Stoi człowiek. Nauczyciel.

Chcę, żebyśmy zobaczyli również siebie nawzajem. Koleżankę, która wysłucha. Kolegę, który podzieli się pomysłem. Młodego nauczyciela potrzebującego wsparcia. Doświadczoną nauczycielkę, od której wciąż możemy się uczyć. Różnią nas przedmioty, miejsca pracy i poglądy. Łączy nas odpowiedzialność za ludzi, których uczymy. Mamy wiele do zaoferowania sobie nawzajem. Czas poczuć tę wspólnotę.

A naszą odpowiedzialnością jako parlamentu jest przełożyć szacunek na konkretne decyzje: godne wynagrodzenia, zapłatę za dodatkową pracę, jasne przepisy, ochronę przed przemocą i rzeczywisty udział nauczycieli w tworzeniu zmian w edukacji.

Do ministerstwa edukacji kieruję prosty apel: słuchajcie ludzi, którzy codziennie pracują z uczniami. Korzystajcie z naszej wiedzy i doświadczenia.

Koleżanki i Koledzy! Życzę nam radości z uczenia, dumy z własnej pracy i ludzi, na których możemy liczyć. Dziękuję za waszą wiedzę, serce i wsparcie, które dajecie uczniom i sobie nawzajem. Święto daje nam chwilę, żeby ucieszyć się tym, kim jesteśmy. Niech ta radość da nam siłę do wspólnego działania. Po świętowaniu zawalczmy o nas. Razem. Dobrze, że jesteście. Dobrze, że jesteśmy. My, nauczyciele. Dziękuję.