Wystąpienie: Bolesław Piecha

Pani Marszałek! Pani Minister! Wysoka Izbo! Trudno nie odnieść się w sposób pozytywny do rządowego i prezydenckiego projektu ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych ludzi. To są druki nr 3143 i 3153. W tym samym czasie wpłynęły do marszałka Sejmu. Są w zasadzie tożsame, poza niewielką zmianą redakcyjną. Charakter absolutnie redakcyjny w art. 2 w ust. 6, tylko tym się różnią.

Natomiast muszę powiedzieć, że jest to drugie podejście rządu do tej zmiany. Ta zmiana jest konieczna, ponieważ musi wyeliminować pewne niespójności i wątpliwości interpretacyjne dotyczące finansowania leczenia retrowirusowego. Głównie chodziło o HIV, głównie chodziło o zapalenie wątroby typu C. Otóż okazało się, że środki przekazane na zakup leku były jasno kierowane, natomiast to, kto miał wykonać świadczenie - już niekoniecznie. Zwłaszcza to, kto za nie zapłacił, już niekoniecznie było explicite wyłuszczone.

Natomiast to jest drugie podejście. Dlaczego? No bo nikt inny, tylko prezydent zawetował poprzednią ustawę, bo mieliśmy tutaj kuriozalne stanowisko. Otóż poprzednia ustawa, druk jest dokładnie ten sam co przedłożenie rządowe, została na pierwszym posiedzeniu... Czytanie miała w Komisji Zdrowia 28 kwietnia tego roku, jak pamiętam. Co się okazało? Nagle się rządowi przypomniało, że przy okazji trzeba by się było zająć jeszcze innymi ustawami. Głównie chodziło o zmianę ustawy o chorobach zakaźnych dotyczących pomocy obywatelom Ukrainy.

Druga sprawa dotyczyła również zakończenia jakby szkolenia lekarzy z Ukrainy tym, że oni musieli również oczywiście mieć zdany egzamin z języka polskiego. I nagle się okazało, że w ciągu 3 dni trzeba było dokonać zmiany, bo inaczej ci, którzy nie zdążyli zdać języka, nie mogli przejść z tego warunkowego prawa wykonania zawodu do normalnych procedur. W niektórych szpitalach było to 20 lekarzy zza wschodniej granicy, więc sądzę, że w Polsce dotyczyło to kilkuset, może nawet tysięcy. Ci lekarze byli bardzo ważni.

No więc co wymyślono? Otóż poseł Koalicji Obywatelskiej wymyślił poprawkę. Z doświadczenia, a to doświadczenie mam dość długie, wiem, że ta poprawka została napisana przez panią minister albo ministerialnych prawników, bo legislacja funkcjonuje póki co w ministerstwie, tylko tyle, że przypomniano sobie o tym fakcie bardzo późno i za 3 dni trzeba byłoby zmienić ustawę, podpisać i jeszcze pan prezydent by ją musiał przyjąć.

Było to niemożliwe, w związku z czym wymyślono poprawkę, która od razu zakładała, że prawo działa wstecz. Normalnie w przedłożeniu rządowym o tym fakcie nie było zdania. Jak powinien się w związku z tym zachować rząd? Powinien nie popierać takiej poprawki z prostego powodu, że pan premier Donald Tusk takiego upoważnienia rządowi nie dał. Co powiedziała, bo przeczytałem protokół z tego posiedzenia, pani minister? Popieramy tę poprawkę. Nie ma żadnej współpracy, a był to podobno dobry czas prac rządu, bo całą koordynacją spraw prawnych zajmował się pan minister Berek. Wtedy wszystko było skoordynowane. Jeżeli nie ma współpracy w rządzie między Ministerstwem Zdrowia, premierem i Rządowym Centrum Legislacji to jest to coś niedobrego. I stąd mamy dzisiaj tę przyczynę. Dla mnie skandaliczne jest przygotowanie tego typu ustaw i tego typu wrzucanie poprawek. Poseł może nie wiedzieć, ale rząd nie powinien takiej poprawki popierać.

Konkludując, nie pozostaje mi nic innego jak ten źródłowy tekst w imieniu Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość poprzeć, bo on jest prawidłowy. Natomiast przestrzegam, żeby rząd jednak zajął się porządkowaniem swoich własnych spraw i nie wrzucał bezsensownych poprawek i później obrażał się na pana prezydenta, że on po prostu skończył 5-letnie studia magisterskie, na wydziale prawa jego doradcy, czego nie zrobili pracownicy Ministerstwa Zdrowia. Dziękuję. (Oklaski)