Wystąpienie: Małgorzata Pępek

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Projekt ustawy o zadośćuczynieniu ofiarom zdarzeń z lat 1945-1946 to odważna próba zmierzenia się z faktem, że w tamtym tragicznym czasie obok wielkiego bohaterstwa dochodziło też do dramatów ludności cywilnej, które nigdy nie doczekały się systemowego zadośćuczynienia. Proponowane 50 tys. zł zadośćuczynienia nie przywróci życia ani nie wymaże traumy pokoleń. Ma być jednak czytelnym sygnałem, że Rzeczpospolita widzi te krzywdy i stosuje zasadę sprawiedliwości społecznej bez wyjątku. Naszym obowiązkiem jest zadbać, by ta ustawa łączyła nas wokół prawdy historycznej, a nie stała się kolejnym zarzewiem sporu o przeszłość.

Chciałam zapytać projektodawców o następującą kwestię. Ile obecnie jest prawomocnie zakończonych śledztw (Dzwonek) Instytutu Pamięci Narodowej, które potwierdzają popełnienie przestępstwa na tle narodowościowym, religijnym lub rasowym w tych latach, a tym samym spełniają kryterium określone w art. 1 ust. 1 tego projektu ustawy? (Oklaski)