Wystąpienie: Adam Luboński

Dziękuję.

Pani Marszałek! Wysoka Izbo! Rozmawiamy dziś o projekcie, który dotyka bardzo wrażliwej i ważnej sprawy - sprawy ludzi, którzy w czasach PRL-u sprzeciwiali się władzy komunistycznej, ryzykowali zdrowie, pracę, bezpieczeństwo swoje i swoich rodzin. Za to należy im się szacunek i to trzeba podkreślić i powiedzieć jasno, bez żadnych zastrzeżeń.

W tym projekcie próbuje się poszerzyć definicję represji. Projekt mówi nie tylko o wyrokach i więzieniu, ale także o innych formach prześladowań. Mówi też o wdowach i wdowcach po działaczach opozycji, którzy dziś często są traktowani gorzej niż wdowy po kombatantach. Są to realne, ludzkie historie, a nie paragrafy.

Sprawy pamięci, godności i sprawiedliwości historycznej są dla nas wszystkich bardzo ważne. Chcemy, aby ta ustawa była trwała, a nie doraźna, by nie dzieliła, lecz przywróciła poczucie godności. Dlatego Polska 2050 jest gotowa to poprzeć i dalej pracować nad tym projektem, spokojnie, merytorycznie, z uwzględnieniem skutków finansowych, porządku prawnego i realnych potrzeb tych środowisk. Bo pamięć o opozycji antykomunistycznej to jest nasz wspólny obowiązek. Dziękuję bardzo. (Oklaski)