Wystąpienie: Marcin Józefaciuk

Pytania

1. W jaki sposób sąd ustali, czy dana osoba posługuje się polskim językiem migowym, systemem językowo-migowym czy inną formą wskazaną w projekcie? Co zrobi, jeśli osoba głucha powie, że przydzielony tłumacz nie pozwala jej zrozumieć pytań albo wiernie przekazać odpowiedzi?

2. Jak osoba głucha zgłosi potrzebę tłumacza bez konieczności wykonania telefonu? Czy będzie mogła zrobić to przy składaniu pisma, przez formularz lub wiadomość, a także wtedy, gdy została wezwana do sądu w krótkim terminie?

3. Kto zapłaci za tłumaczy, jeżeli po wejściu ustawy w życie więcej osób głuchych zacznie korzystać z prawa do udziału w sprawie? Czy Ministerstwo Sprawiedliwości sprawdzi rzeczywiste zapotrzebowanie i zapewni sądom odpowiednie środki?

4. Jak sądy zapewnią dostęp do tłumaczy przygotowanych do pracy z terminologią prawną, także poza dużymi miastami? Czy osoba głucha będzie mogła zgłosić zastrzeżenia odnośnie do jakości tłumaczenia bez obawy, że jej sprawa zostanie przez to odsunięta na wiele miesięcy?

5. Jak zostaną zapewnione warunki udziału w rozprawie osobom głuchoniewidomym oraz osobom, które potrzebują innej formy komunikowania się niż PJM? Czy sądy będą gotowe korzystać z rozwiązań odpowiednich dla konkretnej osoby, również podczas rozpraw zdalnych?

6. Czy rząd planuje zadbać również o ciągłość komunikacji na wcześniejszych etapach sprawy, zwłaszcza podczas czynności Policji i prokuratury oraz przy otrzymywaniu ważnych informacji o postępowaniu?